വെളുത്ത രാത്രി /എഛ്.എസ്.ശിവപ്രകാശ്



കന്നഡ കവിത                                             
                                            
   

                                        


  

അകന്നു പോയ്ക്കഴിഞ്ഞ ഒരു മേഘം 
വിഴുങ്ങുവാനടുക്കുന്ന മറ്റൊന്ന് 
ഇവയ്ക്കിടയില്‍ ചന്ദ്രകലിക;
അതു നിഴലിച്ചൂ
രണ്ടു ഓളങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍
തടാകത്തിലെ  തെളിനീരില്‍.

കാറ്റിന്‍റെ അലര്‍ച്ച നിലച്ചതിനു ശേഷം 
നിശ്ശബ്ദതയില്‍ 
വിദൂരതയില്‍നിന്ന്‍
*ഓലഗയുടെ സംഗീതം.

വീണ്ടുമൊരിക്കല്‍ കാറ്റ് അലറിവിളിച്ചു 
ചന്ദ്രപ്രതിബിംബം ചിതറിപ്പോയി
ചന്ദ്രക്കലയെ  മേഘം വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു 
ഓലഗയുടെ സംഗീതം മരിച്ചുവീണു.

ഇപ്പോള്‍ 
ചന്ദ്രികാചര്‍ച്ചിത നിശയില്‍ എല്ലാം ശാന്തമെന്ന്
നിങ്ങള്‍  പറയുമ്പോള്‍ 
എനിക്ക്‌ നിങ്ങളെയെങ്ങനെ വിശ്വസിക്കുവാന്‍ കഴിയും?

*ഒരു സുഷിരവാദ്യം
 മൊഴിമാറ്റം  ഫാസില്‍  

2 comments:

എന്‍.ബി.സുരേഷ് said...

അതെ നാം മയങ്ങിപ്പോകുന്ന ഈ പരമ്പരാഗത ശാന്തത ഉണ്ടല്ലോ. എത്രയോ കാലമായി നമ്മെ കബളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത് അതു തന്നെ. നല്ല മൊഴിമാറ്റം.

ഗുരുവായൂരിലെ സായാഹ്നസഞ്ചാരങ്ങള്‍ said...

പെയ്യുന്ന നിലാവുകള്‍ക്കപ്പുറത്ത് ചിതറിപ്പോകുന്ന ചന്ദ്രമുഖങ്ങളുണ്ട്.
ശിവപ്രകാശ് എപ്പോഴും സൂക്ഷിക്കുന്നു ഒരു കനല്‍.
പരിഭാഷയും നന്നായി, ഫാസില്‍.
സ്നേഹം,
ഫൈസല്‍

Post a Comment